काठमाडौँ । नेपाली कांग्रेसका प्रभावशाली युवा नेता गगन थापाले आफ्नो लामो समयको निर्वाचन क्षेत्र काठमाडौं–४ छोडेर सर्लाही–४ रोज्नु सामान्य स्थानान्तरण मात्र होइन, यो निर्णयले पार्टी रणनीति, राष्ट्रिय राजनीति र आगामी निर्वाचनको दिशाबारे गहिरो संकेत गर्छ। काठमाडौं–४ बाट २०७०, २०७४ र २०७९ सालको प्रतिनिधिसभा निर्वाचनमा लगातार विजयी भएका थापा युवामैत्री नेताका रूपमा स्थापित छन्। नीति निर्माण, शिक्षा, स्वास्थ्य र सुशासनका विषयमा उनको सक्रिय भूमिकाले उनलाई राष्ट्रिय स्तरको राजनीतिक पात्र बनाएको छ।
यस्तो पृष्ठभूमिमा सर्लाही–४ बाट उम्मेदवारी दिने निर्णयलाई नेपाली कांग्रेसले मधेसमा नयाँ ऊर्जा भर्ने र पार्टीको संगठनात्मक सन्देश बलियो बनाउने अवसरका रूपमा लिएको देखिन्छ। मधेस लामो समयदेखि कांग्रेसका लागि चुनौतीपूर्ण क्षेत्र बन्दै आएको छ, जहाँ क्षेत्रीय दल र वाम शक्तिको प्रभाव उल्लेखनीय छ। थापाजस्ता चर्चित र वैचारिक रूपमा स्पष्ट नेताको उपस्थितिले कांग्रेसले मधेसप्रति देखाएको प्राथमिकता र दीर्घकालीन राजनीतिक प्रतिबद्धतालाई संकेत गर्छ।
यस निर्णयको अर्को महत्वपूर्ण पक्ष पार्टीभित्रको शक्ति सन्तुलन र भावी नेतृत्वसँग जोडिएको छ। थापा भविष्यको नेतृत्वका सम्भावित दाबेदारका रूपमा हेरिँदै आएका छन्। सुरक्षित मानिने काठमाडौं–४ छोडेर प्रतिस्पर्धात्मक सर्लाही–४ रोज्नुले उनले ‘कम्फर्ट जोन’ बाहिर गएर राजनीतिक जोखिम लिन तयार रहेको सन्देश दिन्छ। यसले पार्टीभित्र उनको नेतृत्व क्षमता, आत्मविश्वास र राजनीतिक महत्वाकांक्षालाई अझ बलियो बनाएको बुझाइ पनि छ।
तर यो निर्णय चुनौतीरहित छैन। सर्लाही–४ मा स्थानीय मुद्दा, पहिचानको राजनीति र विगतका चुनावी समीकरणहरू बलिया छन्। बाहिरी नेताको रूपमा थापाले स्थानीय मतदातासँग विश्वास निर्माण गर्नु, मधेसका सामाजिक–आर्थिक सवाललाई व्यवहारिक रूपमा सम्बोधन गर्नु र संगठनलाई एकताबद्ध बनाउनु मुख्य चुनौती हुनेछ। काठमाडौंमा स्थापित छवि मात्र पर्याप्त नहुने हुँदा उनको राजनीतिक शैली र प्राथमिकतामा समेत केही रूपान्तरण आवश्यक पर्न सक्छ।
आसन्न निर्वाचन नजिकिँदै जाँदा गगन थापाको निर्वाचन क्षेत्र परिवर्तनले राष्ट्रिय राजनीतिमा नयाँ बहस जन्माएको छ। सभापति गगनको रणनीतिअनुसार सफल भएमा कांग्रेसका लागि मधेसमा नयाँ राजनीतिक मार्ग खुल्न सक्छ । असफल भएमा पार्टीको रणनीतिमाथि गम्भीर प्रश्न उठ्नेछ। त्यसैले थापाको सर्लाही–४ यात्रालाई केवल एक उम्मेदवारीको रूपमा होइन, कांग्रेसको दीर्घकालीन राजनीतिक परीक्षणका रूपमा हेरिएको छ ।
